φωτο: από χρώσεις-αποχρώσεις και στιγμές

Τρίτη, 14 Μαΐου 2013

επέτειος



Κύλησεν ο καιρός σαν το νερό 
στο ίδιο το ποτάμι που ανταμώσαμε.
για πρώτη φορά το Σ' Αγαπώ 
πιο γνώριμο από ποτέ το άκουσμά του
κι' ας είχε χρόνια πίσω του.

Κύλισεν ο καιρός και δεν ειπώθηκε ξανά
μα δεν εσιώπησε η λαλιά μες στην ψυχή μας
κι' έγινε πόνος, δάκρυ, αναστεναγμός,
κι' έγιναν τούτα η μαγιά,
όρκος να γενούν παντοτεινός.

Κι' αύριο στου πρώτου τ' αγκαλιάσματος τη σκιά
στου πρώτου μας φιλιού τη μεταξένια αύρα
πούκανε ο χρόνος φυλακτό
-κι' απίθωσε  σε κείνο το παγκάκι-
αύριο πρωί θα Σε καρτερώ καρδιά μου.

Την ώρα τη γνωστή, στο χρόνο μας τον λίγο
-τον μεγάλο-
στα χνάρια  του πρώτου μας χαδιού θα καρτερώ.


Σ' Αγαπώ

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

ικεσία

παιδί εγώ, 
της συγχώρεσης ικέτης
μάνα εσύ, 
καταφυγή η αγκαλιά σου.

ένα σου βλέμμα
και μιας στιγμής χαμόγελο
-φύτρα ζωής-
ας μοιραστούν.

μα πιότερο 
τη συγχώρεση ποθώ!




Σάββατο, 13 Απριλίου 2013

η πέτρα

ρώτησαν τη μαραμένη τριανταφυλλιά
γιατί τούτη την άνοιξη
τι έφταιξε κι' αρνήθηκε
την ομορφιά να δώσει

και είδα με τα μάτια μου
καθώς κοιτούσαν πιο βαθειά
τις πέτρες να μου κλέβουν το νερό
να τρώνε το κορμί μου

σκάψτε βαθειά πολύ βαθειά
τα νύχια να ματώσουν
να δείτε πως με μάρανε
της πέτρας το φαρμάκι

Δευτέρα, 8 Απριλίου 2013

καταχνιά

Δες με
πως τ' ά-λογο της καταχνιάς
παλεύω να φωτίσω.




και στ' ανοικτά του πέλαγου
να βρώ αγκυροβόλι.  



Πέμπτη, 4 Απριλίου 2013

δανεικό


εγώ φταις
εσύ φταίω

εγώ πονάς
εσύ πονάω

εγώ ελπίζεις
εσύ ελπίζω

εγώ με εχθρεύεσαι
εσύ σε εχθρεύομαι

εγώ θα έχεις δρόμο
εσύ θα έχω Ζωή


ίσως νάναι έτσι
ίσως και να μην είναι
ο καθένας ξέρει την δική του αλήθεια
που δεν είναι η Αλήθεια

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

της σιωπής το χρώμα

πές μου,
για το χρώμα της Σιωπής,
-το ρόδινο νάναι της αυγής ή το σκοτεινό της νύχτας;-

πές μου,
για το άγγιγμά της
-νάναι χάδι άραγε ή μαχαιριά;-

πές μου
για το άρωμά της
-της πέτρας της άψυχης ή του λεμονανθού;-

πές μου,
για το τραγούδι της
και γώ θα καταλάβω
-σαν πρέπει να φύγω πια-. 

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

Εσύ κι' εγώ



σαν νοιώθω την ανάσα σου
τ' ανάλαφρο αγκάλιασμά σου
τη σκιά σου να με ακολουθεί

τότε θα ξέρω,
πως τα λουλούδια τα φύτεψες εσύ
πως διάλεξες τα χρώματά τους 
πως έμαθες στα πουλιά το τραγούδι μας.

τότε θα ξέρω,
πως το κλάμα είναι βάλσαμο
κι' ο πόνος ευτυχία
τα χνάρια σου η μόνη μου αλήθεια.

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

γιατί...

… η αμοίχευτη ψυχή μένει να καρτερεί

 

τη μέρα δίχως βράδυα



 μήτε σκουριά και λησμονιά


και σαρκοβόρο φόβο

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013

ευχή

I Wish My Love Was a Cherry...

Στις νύχτες που θεριεύουν 
στην προσμονή της Άνοιξης 
-σκίρτημα ξέπνοης ζωής- 
ψάχνει στις μνήμες του μέλλοντος 
τον αντίλαλο μιας Ανάστασης. 

μουσική:

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

του χρόνου η ευμένεια


Χρόνια Πολλά
σε Σένα, 
στο Φώς του κόσμου μου
το κάθε κομμάτι του
κτίσμα δικό σου ας γενεί.

Μια γιορτή η κάθε μας στιγμή ας είναι
(κι' ας όρισαν τη μέρα τούτη
να συναθροίζονται οι ενοχές μου
για ό,τι σε πληγώνει).

Θα ευχηθώ και για μένα
για του Χρόνου την ευμένεια
για να γιομίσει κάποτε
το πιθάρι του με την αγάπη μας.



Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2013

το Ένα (και το άλλο)


τ' αδύνατου η μεριά σαν πάει να τσακιστεί
ανάμεσα σ' απόγνωση κι' ελπίδα,
ο ένας ας κρατεί γερά
ώσπου το χώρισμα με άνθη να γεμίσει.
Γιατί καθένας μόνος δεν μπορεί
μα να μοιραστεί, να στηριχθεί ζητάει.

μουσική:
Χειμερινοί κολυμβητές, Κάθε στιγμή η σκέψη μου

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2013

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2013

το κλειδί


δός μου
μια γωνιά, στον κήπο τούτο να σταθώ
στην ερημιά, να πλύνω το κορμί μου.

δός μου,
στου γυρισμού τ' αντάμωμα
την πρώτη λέξη, 
ζεστή αγκαλιά και Φώς μονάχα.

δός μου,
ξερό κλαρί, παιδιού ψυχή
με χρώματα να ντύσει. 
για να φανεί η Άνοιξη,
κι ο Χρόνος ο αιώνιος.

δός μου,
του Κήπου τούτου μια γωνιά
Μα κράτα το κλειδί Εσύ μονάχα.


Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

πές μου ψυχή μου


ποιά νύχτα μ' έμεινε άκλαφτη
στον ξιπασμό να γύρει
ποιό χέρι μου ετόλμησε 
λουλούδι να μαράνει
και ποιό κομμάτι της ψυχής
εδείλιασ' από φόβο.

Γυμνά είναι τα χέρια μου
σε γάντια δεν χωρέσαν
πως και γάντι πρόσφεραν
ανάκατο με θλίψη ;

Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2013

αντέχω,

σπορά μιας παράκαιρης στιγμής
-πόθου μυστικού για την Άνοιξη-
δόσε μου φώς μονάχα
και νερό κρυστάλλινης πηγής.

φωτογραφία: καπουτσίνος τον χειμώνα



Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013

πρωϊνή δροσιά...

...δάκρυ της νύχτας


ξεπροβοδίζει τη νύχτας το φευγιό


ξεπλένοντας την περπατησιά της πάνω στα όνειρα


στρώνοντας με χρώματα τον γυρισμό της


και λούζοντας με φώς τα καμώματά της


φωτογραφίες:
στης γένας μου τις αυλές, χαράματα ενός Γενάρη.

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

πάγος

στα δάκτυλά μου,
παιδί μιας μακρόσυρτης νύχτας
που τ' όνομά της δεν θα μάθω ποτέ
σέρνει την ψυχή μου.

δές με στο καταχείμωνο
μιλώ για καλοκαίρια.