φωτο: από χρώσεις-αποχρώσεις και στιγμές

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

της σιωπής το χρώμα

πές μου,
για το χρώμα της Σιωπής,
-το ρόδινο νάναι της αυγής ή το σκοτεινό της νύχτας;-

πές μου,
για το άγγιγμά της
-νάναι χάδι άραγε ή μαχαιριά;-

πές μου
για το άρωμά της
-της πέτρας της άψυχης ή του λεμονανθού;-

πές μου,
για το τραγούδι της
και γώ θα καταλάβω
-σαν πρέπει να φύγω πια-. 

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

Εσύ κι' εγώ



σαν νοιώθω την ανάσα σου
τ' ανάλαφρο αγκάλιασμά σου
τη σκιά σου να με ακολουθεί

τότε θα ξέρω,
πως τα λουλούδια τα φύτεψες εσύ
πως διάλεξες τα χρώματά τους 
πως έμαθες στα πουλιά το τραγούδι μας.

τότε θα ξέρω,
πως το κλάμα είναι βάλσαμο
κι' ο πόνος ευτυχία
τα χνάρια σου η μόνη μου αλήθεια.

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

γιατί...

… η αμοίχευτη ψυχή μένει να καρτερεί

 

τη μέρα δίχως βράδυα



 μήτε σκουριά και λησμονιά


και σαρκοβόρο φόβο

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013

ευχή

I Wish My Love Was a Cherry...

Στις νύχτες που θεριεύουν 
στην προσμονή της Άνοιξης 
-σκίρτημα ξέπνοης ζωής- 
ψάχνει στις μνήμες του μέλλοντος 
τον αντίλαλο μιας Ανάστασης. 

μουσική:

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

του χρόνου η ευμένεια


Χρόνια Πολλά
σε Σένα, 
στο Φώς του κόσμου μου
το κάθε κομμάτι του
κτίσμα δικό σου ας γενεί.

Μια γιορτή η κάθε μας στιγμή ας είναι
(κι' ας όρισαν τη μέρα τούτη
να συναθροίζονται οι ενοχές μου
για ό,τι σε πληγώνει).

Θα ευχηθώ και για μένα
για του Χρόνου την ευμένεια
για να γιομίσει κάποτε
το πιθάρι του με την αγάπη μας.



Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2013

το Ένα (και το άλλο)


τ' αδύνατου η μεριά σαν πάει να τσακιστεί
ανάμεσα σ' απόγνωση κι' ελπίδα,
ο ένας ας κρατεί γερά
ώσπου το χώρισμα με άνθη να γεμίσει.
Γιατί καθένας μόνος δεν μπορεί
μα να μοιραστεί, να στηριχθεί ζητάει.

μουσική:
Χειμερινοί κολυμβητές, Κάθε στιγμή η σκέψη μου

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2013

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2013

το κλειδί


δός μου
μια γωνιά, στον κήπο τούτο να σταθώ
στην ερημιά, να πλύνω το κορμί μου.

δός μου,
στου γυρισμού τ' αντάμωμα
την πρώτη λέξη, 
ζεστή αγκαλιά και Φώς μονάχα.

δός μου,
ξερό κλαρί, παιδιού ψυχή
με χρώματα να ντύσει. 
για να φανεί η Άνοιξη,
κι ο Χρόνος ο αιώνιος.

δός μου,
του Κήπου τούτου μια γωνιά
Μα κράτα το κλειδί Εσύ μονάχα.


Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

πές μου ψυχή μου


ποιά νύχτα μ' έμεινε άκλαφτη
στον ξιπασμό να γύρει
ποιό χέρι μου ετόλμησε 
λουλούδι να μαράνει
και ποιό κομμάτι της ψυχής
εδείλιασ' από φόβο.

Γυμνά είναι τα χέρια μου
σε γάντια δεν χωρέσαν
πως και γάντι πρόσφεραν
ανάκατο με θλίψη ;

Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2013

αντέχω,

σπορά μιας παράκαιρης στιγμής
-πόθου μυστικού για την Άνοιξη-
δόσε μου φώς μονάχα
και νερό κρυστάλλινης πηγής.

φωτογραφία: καπουτσίνος τον χειμώνα



Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013

πρωϊνή δροσιά...

...δάκρυ της νύχτας


ξεπροβοδίζει τη νύχτας το φευγιό


ξεπλένοντας την περπατησιά της πάνω στα όνειρα


στρώνοντας με χρώματα τον γυρισμό της


και λούζοντας με φώς τα καμώματά της


φωτογραφίες:
στης γένας μου τις αυλές, χαράματα ενός Γενάρη.

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

πάγος

στα δάκτυλά μου,
παιδί μιας μακρόσυρτης νύχτας
που τ' όνομά της δεν θα μάθω ποτέ
σέρνει την ψυχή μου.

δές με στο καταχείμωνο
μιλώ για καλοκαίρια.