φωτο: από χρώσεις-αποχρώσεις και στιγμές

Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

κομμάτια ζωής

η έγνοια μου
που δεν μπόρεσα ακόμη
τις πληγές που έθρεψα να κλείσουν
η σκέψη μου
που αγκαλιάζει σφιχτά την κάθε σου ανάσα
και ο φόβος μου 
πως πληγή και τούτο μπορεί να φαίνεται.


ένα γνέμα ψάχνω να γητέψει την ξενητειά.

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

το υφάδι







ας μαζέψουμε τις λέξεις


που σκόρπισε του φθινοπώρου η δίκαιη οργή,
και μ' αυτές το φως να πλέξουμε.


υφάδι δεν είναι η μοναξιά




πέτρα μόνο 
που χτίζει το άβουλο της ψυχής.

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

επειδή αγαπώ



Επειδή αγαπώ 
Ο ήλιος ρίχνει τις ακτίνες του από ζωντανό χρυσάφι, 
Κι απλώνει το χρυσάφι και τ’ ασήμι του πάνω στη θάλασσα. 

Επειδή αγαπώ 
Γύρω απ’ τον αστρικό της άξονα η γη χορεύει 
Τον εκστατικό χορό της. 

Επειδή αγαπώ 
Καβάλα στους ανέμους τα σύννεφα ταξιδεύουν στους ουρανούς 
Στους απέραντους, πανέμορφους, τους βαθυγάλανους ουρανούς. 

Επειδή αγαπώ 
Ο άνεμος φουσκώνει ολόλευκα πανιά 
Και πάνω απ’ τα λουλούδια ο άνεμος, ο γλυκός άνεμος φυσά. 

Επειδή αγαπώ 
Οι φτέρες πρασινίζουν και πρασινίζει η χλόη 
Και πρασινίζουν τα διάφανα ηλιόλουστα δέντρα. 

Επειδή αγαπώ 
Κορυδαλλοί φτεροκοπούν πάνω απ’ τα λιβάδια 
Και μυριάδες πουλιά σ' όλα τα φύλλα κελαηδούν. 

Επειδή αγαπώ 
Υπάρχει ένα αόρατο μονοπάτι που διασχίζει τους ουρανούς 
Κι αυτό το μονοπάτι παίρνουν τα πουλιά, ο ήλιος κι η σελήνη 
Κι όλα τ’ αστέρια της νυχτιάς. 

Επειδή αγαπώ 
Υπάρχει ένα ποτάμι που ρέει ολονυκτίς. 

Επειδή αγαπώ 
Όλη τη νύχτα το ποτάμι κυλάει στον ύπνο μου 
Χιλιάδες ζωντανά πλάσματα κοιμούνται στην αγκαλιά μου 
Και καθώς κοιμούνται ξυπνούν, κι ενώ ρέουν αναπαύονται.

- επειδή Σ' Αγαπώ -

*
Kathleen Raine 


(1908-2003)