φωτο: από χρώσεις-αποχρώσεις και στιγμές

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

η διαδρομή

είναι στιγμές που μάταιη θαρρώ
τούτη τη στείρα διαδρομή,
προσδοκώντας το ταξίδι
που απαλλοτριώνει τη σκουριά των καιρών.

και λέω μη-πως, 
θάταν καλύτερο νάχαν σβήσει τα χνάρια μου 
πάνω στο χέρσο τούτης της ζωής.

και είναι στιγμές που θέλω να ζώ ίσα για ν' ακουστεί, 
πως το κομμάτι της αλήθειας εκείνο,
που απελπίζει την ψυχή, δεν είναι η αλήθεια
παρά η απρόκλητη άγνοια. 

Σ' αυτές τις νύχτες 
που θηρίο γένηκα καθ' υπόδειξη
τα όνειρα από τα στιχάκια του Πάμπλο 
ρούχα που στεγνώνουν στον πάγο της ψυχής μου.

ούτε ήχος, ούτε χρώμα στο δισάκι μου.

Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

ήλθε ο καιρός..


μόνον εσύ ξέρεις 
πόσες νύχτες βάρυναν τα πόδια μου 

και μόνον εγώ 
για τους χειμώνες που ψύχραναν την ψυχή σου. 

για τις πληγές μας 
κανείς μας δεν μίλησε ποτέ.

μήπως ήλθε ο καιρός 
να γητευτεί ο πόνος τους ;

Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

δισταγμός,


ποιός στον ουρανό αρνείται να πετάξει;


μα είναι ο δισταγμός 
που στης περιφρόνιας το θυμό
τρέφεται 
και μας κρατά δεμένους.