φωτο: από χρώσεις-αποχρώσεις και στιγμές

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

της σιωπής το χρώμα

πές μου,
για το χρώμα της Σιωπής,
-το ρόδινο νάναι της αυγής ή το σκοτεινό της νύχτας;-

πές μου,
για το άγγιγμά της
-νάναι χάδι άραγε ή μαχαιριά;-

πές μου
για το άρωμά της
-της πέτρας της άψυχης ή του λεμονανθού;-

πές μου,
για το τραγούδι της
και γώ θα καταλάβω
-σαν πρέπει να φύγω πια-. 

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

Εσύ κι' εγώ



σαν νοιώθω την ανάσα σου
τ' ανάλαφρο αγκάλιασμά σου
τη σκιά σου να με ακολουθεί

τότε θα ξέρω,
πως τα λουλούδια τα φύτεψες εσύ
πως διάλεξες τα χρώματά τους 
πως έμαθες στα πουλιά το τραγούδι μας.

τότε θα ξέρω,
πως το κλάμα είναι βάλσαμο
κι' ο πόνος ευτυχία
τα χνάρια σου η μόνη μου αλήθεια.

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

γιατί...

… η αμοίχευτη ψυχή μένει να καρτερεί

 

τη μέρα δίχως βράδυα



 μήτε σκουριά και λησμονιά


και σαρκοβόρο φόβο

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013

ευχή

I Wish My Love Was a Cherry...

Στις νύχτες που θεριεύουν 
στην προσμονή της Άνοιξης 
-σκίρτημα ξέπνοης ζωής- 
ψάχνει στις μνήμες του μέλλοντος 
τον αντίλαλο μιας Ανάστασης. 

μουσική:

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

του χρόνου η ευμένεια


Χρόνια Πολλά
σε Σένα, 
στο Φώς του κόσμου μου
το κάθε κομμάτι του
κτίσμα δικό σου ας γενεί.

Μια γιορτή η κάθε μας στιγμή ας είναι
(κι' ας όρισαν τη μέρα τούτη
να συναθροίζονται οι ενοχές μου
για ό,τι σε πληγώνει).

Θα ευχηθώ και για μένα
για του Χρόνου την ευμένεια
για να γιομίσει κάποτε
το πιθάρι του με την αγάπη μας.



Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2013

το Ένα (και το άλλο)


τ' αδύνατου η μεριά σαν πάει να τσακιστεί
ανάμεσα σ' απόγνωση κι' ελπίδα,
ο ένας ας κρατεί γερά
ώσπου το χώρισμα με άνθη να γεμίσει.
Γιατί καθένας μόνος δεν μπορεί
μα να μοιραστεί, να στηριχθεί ζητάει.

μουσική:
Χειμερινοί κολυμβητές, Κάθε στιγμή η σκέψη μου